Βράβευση Άριστων

Πάντα ήμουν την άποψης ότι οι καλύτεροι πρέπει να επιβραβεύονται.

Πάντα ήμουν της άποψης, ότι ο συναγωνισμός / ανταγωνισμός, ΜΟΝΟ θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει.

Είμαι ευτυχής, γιατί παρακολούθησα την εκδήλωση της εταιρίας μας, Οδοντιατρικών Αποστολίδη, την προηγούμενη Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013, η οποία φιλοξενήθηκε στο Μπλε Αμφιθέατρο της Οδοντιατρικής Σχολής Θεσσαλονίκης.  Εκεί, βραβεύτηκαν, στα πλαίσια του Heraeus-Kulzer Dental Awards, οι καλύτεροι, αυτοί που ξεχώρισαν.

Ένιωσα τυχερός, που ήμουν εκεί. Είδα στα μάτια όλων που συμμετείχαν την αγωνία για διάκριση. Είχαν όλοι ετοιμάσει υπέροχες εργασίες, τις οποίες παρουσίασαν με άψογο τρόπο.  Η κριτική επιτροπή που απαρτίζονταν από Καθηγητές Οδοντιατρικών Σχολών, (Αθήνας, Θεσσαλονίκης και Harvard-USA), προσπάθησε να διακρίνει τις αρτιότερες σε κάθε κατηγορία, και αυτό σας διαβεβαιώνω ήταν δύσκολη δουλειά.

Όμως πίσω από την λάμψη της εκδήλωσης, διαπίστωσα για μια ακόμη φορά, ότι όλοι θέλουμε κίνητρα. Και αυτή τη φορά, το κίνητρο ήταν η διάκριση, η βράβευση. Και ποιος δεν θέλει να βγαίνει πρώτος στον συναγωνισμό?

Πιστεύω ότι κάτι που λείπει από τα Πανεπιστήμιά μας, είναι ότι δεν διδάσκονται οι φοιτητές μας, και εν προκειμένω οι φοιτητές οδοντιατρικής, ότι εκτός από επιστήμονες, είναι και ελεύθεροι επαγγελματίες. Και καλώς ή κακώς, για να πετύχεις ως οδοντίατρος, πρέπει να κατέχεις και τα δύο. Και την επιστήμη αλλά και το να είσαι επαγγελματίας. Μεταξύ των χαρακτηριστικών του καλού επαγγελματία είναι και να μπορεί και να παρουσιάζει στους ασθενείς του τη δουλειά του, γιατί πρέπει να γίνει, πώς έγινε και τι όφελος είχε τελικά ο ασθενής. Σε αυτό αποσκοπούσε και η παρουσίαση των περιστατικών σε κοινό.

Ένα ακόμα, βασικότατο χαρακτηριστικό του καλού επαγγελματία, είναι ότι πρέπει να είναι καλύτερος από το διπλανό του. Δεν φτάνει να είναι καλός, πρέπει να είναι καλύτερος. Σε αυτό αποσκοπούσε ο συναγωνισμός.

Οι καθηγητές των δύο Σχολών, στο κομμάτι των Μεταπτυχιακών, έδωσαν τα κίνητρα στους φοιτητές τους να συναγωνιστούν για να διακριθούν. Πού οδήγησε αυτό? Έξω από ότι είχαμε υπέροχες εργασίες, όλοι ήθελαν να διακριθούν και για τον εαυτό τους αλλά και για την Ομάδα, που δεν είναι άλλη από το Μεταπτυχιακό τους Τμήμα. Και αυτό ήταν φανερό σε όλους. Ιδίως μετά την βράβευση, όπου οι μεν συζητούσαν πώς θα κρατήσουν το βραβείο στην Αθήνα, οι δε, πώς θα το διεκδικήσουν να έρθει στη Θεσσαλονίκη.

Το καλύτερο συναίσθημά μου όμως, σας το άφησα για το τέλος και θα το διαβάσετε  μόνο όσοι αντέξατε όλα τα παραπάνω………….

Ξέρετε ποιά ήταν η ικανοποίησή όλων που συμμετείχαμε στη διοργάνωση του διαγωνισμού?

Ότι ακόμα και αυτοί οι οποίοι δεν κατάφεραν να βγουν πρώτοι…….., δήλωσαν ότι θα προσπαθήσουν και την επόμενη χρονιά! ΝΑΙ, έχουμε νέους επιστήμονες οι οποίοι προσπαθούν και θα συνεχίσουν να προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι. Μπορεί το περιστατικό να μην τους βοήθησε, μπορεί η φωτογράφισή τους να μην είναι η καλύτερη δυνατή, μπορεί στην παρουσίασή τους να κόμπιαζαν, πολλά μπορεί να συνέβησαν. Ξέρουν όμως τις δυνατότητές τους και θέλουν να διεκδικήσουν πάλι τη διάκριση.

Δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να βλέπεις νέους επιστήμονες να προσπαθούν ξανά και ξανά, και να μην το “βάζουν κάτω”.

Ειλικρινά, αυτό το χάρηκα πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο.

Εύχομαι σε όλους, καλή επιτυχία!!!!!!!!!